Açık söyleyeyim, Hollow Knight ilk başta sabır istiyor. Oyun elinden tutmuyor. Nereye gideceğini, ne yapacağını çoğu zaman kendin çözüyorsun. Ama tam olarak bu yüzden etkileyici.
Harita tasarımı inanılmaz iyi. Her bölge birbirinden farklı hissediyor. Atmosfer, müzikler ve arka plan tasarımı o kadar iyi ki bazen sadece etrafı izlemek bile keyif veriyor. Oyunun dünyası küçük görünse de aslında aşırı derin.
Dövüş sistemi basit ama ustalaşması zor. İlk başta sıradan bir “vur kaç” sistemi gibi geliyor ama ilerledikçe refleks, pozisyon alma ve zamanlama çok önemli hale geliyor. Özellikle boss savaşları ciddi sabır istiyor. Ama bir bossu defalarca denedikten sonra geçtiğin an… işte o tatmin duygusu başka.
Oyun zor ama adaletsiz değil. Hata yaparsan cezasını çekiyorsun. Ama genelde “oyun saçmaladı” demiyorsun, “ben yanlış yaptım” diyorsun. Bu da oyunu sinir bozucu olmaktan çıkarıp geliştirici yapıyor.
Keşif hissi oyunun en güçlü tarafı. Yeni bir bölge bulduğunda gerçekten keşfetmiş gibi hissediyorsun. Haritayı yavaş yavaş açmak bile ayrı bir motivasyon sağlıyor.
Eksik tarafı yok mu? Var. Özellikle bazı yerlerde nereye gideceğini anlamak zor olabiliyor. Bazen uzun süre dolanabiliyorsun. Ama açıkçası ben bunu kötü bir şey olarak görmüyorum. Oyunun ruhu biraz da bu.
Şu an geldiğim noktaya kadar söyleyebilirim ki Hollow Knight sabırlı oyuncuyu ödüllendiren bir oyun. Hızlı tüketilecek bir oyun değil. Yavaş yavaş içine çekiyor.
Kısacası, eğer zorlayıcı ama adil bir deneyim, güçlü atmosfer ve tatmin edici boss savaşları istiyorsanız Hollow Knight kesinlikle deneyimlenmesi gereken bir oyun.
